YOLLARA BIRAKTIM KELİMELERİ..
Bazen bir şehre, bir sokağa ya da bir kalbe giden yol; haritadaki kilometrelere değil, insanın içindeki o görünmez bariyerlere takılır. Gitmek istersiniz, hem de her şeyden çok… Ama ayaklarınızın değil, ruhunuzun bağı çözülmez bir türlü.
İşte gidemediğimiz ama hayalimizde defalarca yürüdüğümüz o yolların hikayesi bur başkadır..
İnsanın en çok yorulduğu yollar, üzerinden hiç geçmediği ama zihninde her gün yeniden inşa ettiği yollardır. Gitmek isteyip de gidememek, bir kapının eşiğinde sonsuza dek beklemek gibidir. Anahtar elinizdedir, kapı oradadır; fakat eşiği geçecek o son irade, bazen bir gurura, bazen bir korkuya, bazen de artık çok geç kalmışlık hissine kurban edilir.
Aslında biz o yollardan çok geçtik. Gözlerimizi her kapattığımızda, o sokağın köşesini döndük, o kapıyı çaldık, o rüzgarı yüzümüzde hissettik. Fiziksel varlığımız burada, bu dört duvar arasında kalmış olsa da, kalbimiz o yolun tozunu yuttu çoktan.
Gidemediğimiz yerlere çok şeyler yazdık, şiirler bıraktık. Gönderilemeyen her mesaj, o yola dökülen birer taştı.
Gerçekte bir adım bile atmamışken, o yoldaki her ağacın gölgesini, her lambanın kaçta yandığını ezberledik.
En kalabalık ortamlarda bile aniden dalıp gitmek, aslında o gitmek isteyip de gidemediğimiz yolun ortasında kısa bir mola vermektir.
Mr. Biri
(Havadan sudan yazılar)
