ÖYLE İŞTE…
Akşamüstü geceye evrilirken, son ışıkların soluk gölgeleri arasında bu şirin belde de değişimi içinde düşünmeden dolaşmayı severim ve sanki hiçbir şeyin çaresi yokmuş gibi dolaşırım.
Benimle birlikte, duyumsamaktan çok düşlemekten hoşlandığım belirsiz bir hüzün taşırım.
Ayaklarım beni sürüklerken, içimdeki bir kitabı okumadan karıştırırım.
Her satır büklüm büklüm sarılıp kalır düşlerime.
Oysa ben bir akşamüstü oturup turuncu bir yangının eteklerine, yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşıyla yudumlarken kahvemizi dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim.
__Vardır kaderin bir bildiği__
Mr. Biri
(Havadan sudan yazılar)
