Bir yanda Kerbelâ’nın bize asırlardır anlattığı; makamın değil, hakikatin yanında durmanın bedeli…
Bir yanda Aşûre’nin; acının paylaşılırsa berekete dönüşebileceğini hatırlatan hikmeti…
Öte yanda Dünya Kupası heyecanı…
Sanki topun peşinden koşarken, dertler de sahanın dışına çıkacakmış gibi.
Biz ise yıllardır aynı şeyi yapıyoruz. Ne mi yapıyoruz; görülemeyeni görüp, söylenemiyeni söylüyoruz. Siz hayırdır ya kendi içinizdekiler, yol yürüdüğünüz o ağzınızdan düşmeyen “Dava” için anca birbirinize beyanat verirsiniz. Dışarda bir hayatınız ve orada herkesle menfaatiniz vardır, bitmemelidir değil mi.
O zaman yine doğruyu haykırma görevini üstlenelim; Tandoğan’da Sayın Genel Başkanımıza teröristtir sloganı attıranların tamamı müfteridir, alçaktır ve teröristtir…
Ekmek için Ekmelettin…
Adalet için Abuzittin…
Şemsiye için Şemsettin…
Kaçak çay için Sılho…
Muhtarlarımız için Muhittin…
Tarak için Faik Öztrak…
İsimler değişiyor, sloganlar değişiyor ama değişmeyen tek şey; herkesin kendi mahallesinin yanlışını doğru göstermeye çalışması.
Buna psikolojide “şartlı refleks” de denebilir, “kırmızı araba teorisi” de…
İnsan, zihnini neyle doldurursa onu görmeye başlıyor.
Kendi tarafının hatasını “istisna”, karşı tarafınkini “karakter” sayıyor.
Sonra aynı döngü günlük hayatta da karşımıza çıkıyor.
İş verdiğin ustaya fazla samimi olursun…
Herkesin işini bitirir, seninki “nasıl olsa bekler” diye kenara kalır.
Evine gelen yardımcıya “Aman rahat et.” dersin…
Mesai kısalır, iş eksilir.
Apartman görevlisine dost olursun…
Herkesin ihtiyacına koşar, sen “nasıl olsa anlayış gösterirsin.”
Hayatta da böyledir.
Sürekli verenin değeri değil, verecek bir şeyi kalmadığında yokluğu konuşulur.
İnsan, maalesef çoğu zaman alıştığı iyiliğin kıymetini değil, kesildiği günü hatırlar.
Nankörlük, ekmekle doyan midenin değil; doymaz hâle gelen beklentinin adıdır.
O yüzden mesafeler bazen kibirden değil, saygıyı korumak içindir.
Çünkü gereğinden fazla samimiyet, çoğu zaman insanların size duyduğu saygıyı değil, üzerinizde kurduğu rahatlığı büyütür.
Ve unutmayın…
Sınırı olmayan fedakârlık, zamanla hak değil; mecburiyet zannedilir.
Aklıma gelmişken; Kötülediğiniz kapının köpeği olduğunuza çok şahit oldum. Yeter ki menfaatiniz olsun…
Hayırlı günler dileklerimle..
Dip notumuza gelelim; Siz siz olun, sizi seven insanı üzmeyin. Ahını almayın. Başınıza sarmayın. Hatta direnirken de gülümsemeyi bırakmayın. Rabbim ben ve alayınızın hayatında ki tüm eksiklikleri tez zamanda doldursun. Saygı ve hürmetle büyük küçük demeden alayınızın ellerinden öperim…
“Okuyucular üzülmesin, çünkü; Bozkurtlar dirilecektir.”
Evet unutmadan; Cesaret Bulaşıcıdır…
10 kuruşluk pul ve imza…
