“Sadakat asıl her şey başarısız olduğunda sınanır.”
Çünkü başarı sofralarında sandalye çoktur…
Masaya tabak koyarsın, dost diye gelen de olur, menfaat diye oturan da.
Ama ışıklar sönünce, hesap gelince, bina çatırdayınca… işte o vakit kim sadık, kim sadece kalabalık; ortaya çıkar.
Bugün biraz da bunun üzerinden konuşalım.
Siyasetin en eski hastalığı budur: Başarıyı sahiplenen çok olur, sorumluluğu taşıyan az. Gemi limandayken herkes kaptandır; fırtına çıkınca tayfa birbirine pusula sorar.
Milliyetçi Hareket Partisi İstanbul’da yaşanan görevden alma süreci de tam olarak bunu hatırlatıyor. Makam değişir, koltuk değişir, tabela değişir… ama dava dediğin şey, kriz anında karakter testi verir. Çünkü kurumsal yapılarda mesele sadece kimin geldiği değil, nasıl geldiği ve neyi temsil ettiğidir. Yeni atanan yönetim için asıl sınav da bugün başlıyor: Alkış toplamak değil, güven inşa etmek.
Sosyolojide buna kurumsal meşruiyet denir. Bir yapının gücü yalnızca yetkiden değil, tabanın ona duyduğu inançtan gelir. Ünvan kağıtta yazabilir; itibar ise insanların zihninde yazılır. Eğer zihinlerde soru işareti varsa, en parlak tabela bile loş görünür.
Psikoloji cephesinde ise sahneye Freud gelir. Der ki insan, kaygı anında savunma mekanizmalarına sarılır. İnkar eder, öfkeye kapılır, suçu başkasına atar. Kurumlar da böyledir. Başarısızlık dönemlerinde ya özeleştiri yapıp yenilenirler… ya da aynaya kızıp camı değiştirirler. Halbuki sorun aynada değil, yüzde olabilir.
Bir de işin tarih tarafı var. Türkiye artık ikinci yüzyılında. Republic of Turkey centennial!!!
Bu yeni dönem sadece takvim değişikliği değildir. Eski reflekslerle yeni çağ yönetilmez. Genç nüfus başka şey soruyor, şehirler başka şey istiyor, ekonomi başka şey dayatıyor. Dün sloganla yürüyen kitle, bugün çözüm istiyor. Dün aidiyet yetiyordu, bugün liyakat da soruluyor.
Yani efendim, Türkiye’nin ikinci yüzyılında mesele sadece kimlerin görevden alındığı değil; yerine gelenlerin hangi aklı, hangi vizyonu, hangi ahlakı getirdiğidir. En çok gururlandığım ise listenin bu kadar genç ve hepsinin isminin yeni duyuluyor olması. Bilmeyenler için, İroni iyidir bakış açısını besler. Neyse artık vatandaş tabelaya değil performansa bakıyor. Rozete değil sonuca bakıyor. Söze değil icraata bakıyor.
Kısacası Millet…
Sadakat, her şey iyi giderken fotoğraf karesinde görünmek değildir.
Sadakat; zor günde yük taşımaktır.
Ve unutmayın:
Koltuk değişince kader değişmez.
Zihniyet değişirse tarih değişir.
Dip notumuza gelelim; Siz siz olun, sizi seven insanı üzmeyin. Ahını almayın. Başınıza sarmayın. Hatta direnirken de gülümsemeyi bırakmayın. Rabbim ben ve alayınızın hayatında ki tüm eksiklikleri tez zamanda doldursun. Saygı ve hürmetle büyük küçük demeden alayınızın ellerinden öperim…
“Okuyucular üzülmesin, çünkü; Bozkurtlar dirilecektir.”
Evet unutmadan; Cesaret Bulaşıcıdır…
10 kuruşluk pul ve imza…
