“Zer zane, zor zane, devê tivinga mor zane”…
Hikaye o ki; bir adam kovulacağını anlayınca erkenden masayı toplar, kapıya yönelir. Patron sorar:
“Nereye?”
Adam cevap verir:
“İstifa ediyorum.”
Patron gülerek der ki:
“İyi yapıyorsun… biz de sana onu söyleyecektik.”
Evet içimize atıyoruz ama içimizden atamıyoruz albayım…
Bana “Zehir nedir?” diye sorsanız; İhtiyacımızdan fazla olan her şey zehirdir” derim. Temsil misal; güç de olabilir, tembellik de. Yiyecek de, sevgi de, aşk da, ego da, hırs da, ihtiras da, kendini beğenmişlik de, kıskançlık da, korku da, öfkede nefret ve hatta iyi niyet bile zehirdir derim…
Siz siz olun başkalarını kazanmak için kendinizi kaybetmeyin.
Çünküm zoru gören herkes uzaklaşmanın peşinde, kimse ait olduğu yeri güzelleştirmeyi denemiyor.
En güzel reçeteyi Sait Faik yazmış: “Tek ihtiyacım olan şey; bir deniz kıyısında sabaha kadar oturup, olan biteni gözden geçirdikten sonra kafasında her şeyi aşmış bir insan olarak kalkıp gitmek.”..
Sizde olurda bir gün ümitsizliğe ve karamsarlığa kapılırsanız, Rize’den kaçıp, Trabzon’a yüzerek gelen “Dana Ferdinand”ı hatırlayın ve asla pes etmeyin…
“Üzgün olduğunuzda” diyor Halil Cibran;
“Tekrar kalbinize dönün. göreceksiniz ki, daha önce sevinciniz olan bir şey için ağlıyorsunuz.”
Tanır mısınız Antalya Kaş muhtarı Frida Kahlo’nun azası Marina Abramovic’i? İşte o demiş ki; “İnsanlar 2020 ve 2021 yıllarını ağaçlara şikayet etsin”. La ben kendimi bildim bileli ağaçlarla, kedi köpeklerle konuşurum. Kedilerle köpeklerle yaşiyim Mige apla farelerle siçanlarla yaşiyim. Zengin olsam karizma derler Mige aplam, şimdi bana “kötü ayı” diyiler. Beni kınayan benim göyneyimi giysin Mige apla. Hadi şikayet edin gari ağaçlara, duruvemeyin öyle karga gibi…
Gün içinde minübüse bindim, ama tıklım tıklım dolu. 2 teyze binmeye çalışıyor 1’i diyor ki yer yok diğer aracı bekleyelim. Diğer teyze diyor ki; var gel bin. La şöyle gayri ihtiyari arkama baktım, çakılı araç yer yok. Neyse ikisi bindi, teyzenin biri gelip bana “ya canım kalksana oturalım” dedi. Boş yer var dediği benmişim. İndim minübüsten, inerken şöföre sarıldım, çok duygusal bir atmosfer oldu…
Minibüsten indikten sonra düşündüm de; Demon”a karşı, Zuzula’ya karşı, Afarit’e karşı, yiyip yiyip kilo almayanlara karşı, bitcoin’den parayı çarpanlara karşı, hipne vatan hainlerine karşı, sağdan solaaaaaa, önden arkayaaaaa Donaaaaaat, Donaaaaaat…
Siz yinede Bozkırın Tezenesi Neşet Ertaşı dinleyin, ne diyordu kendisi; “Geçinmeye gönlü olan geçinir, anlaşmak isteyen orta yolu bulur, telafi etmek isteyen eder, önemseyen gösterir. Kısacası ben böyleyim diye bir şey yok, ben sana karşı böyleyim diye bir şey var. Dikenine katlanamadığın gülü incitme, zorluğuna göğüs geremediğin yari sevme”…
“Düzelmeyecek insanları sürekli iyileştirmeye çalışanlar kendini hasta eder.”
Dip notumuza gelelim; Siz siz olun, sizi seven insanı üzmeyin. Ahını almayın. Başınıza sarmayın. Hatta direnirken de gülümsemeyi bırakmayın. Rabbim ben ve alayınızın hayatında ki tüm eksiklikleri tez zamanda doldursun. Saygı ve hürmetle büyük küçük demeden alayınızın ellerinden öperim…
“Okuyucular üzülmesin, çünkü; Bozkurtlar dirilecektir.”
Evet unutmadan; Cesaret Bulaşıcıdır…
Zevkle okuduk. Kaleminize sağlık.