Dünün Gidenleri, Bugünün Protokolü.
En ilginçleri de eski vekil, eski satan, eski myk sıfatıyla yeni yönetim protokollerinin baş köşe sahipleri.
Ne demiş Çatalcalı mandıra filozofu:
“Dün kapıyı çarpıp gidenin, bugün anahtar istemesi hayatın en ilginç komedilerindendir.”
Ülkenin gündemi ağır…
Ekonomi konuşuluyor, terörsüz Türkiye hedefi konuşuluyor, bölgemizde yeni dengeler kuruluyor, millet geçim derdinde, gençler gelecek hesabında.
Fakat bazıları hâlâ kimin hangi karede durduğuna, kimin protokolde kaçıncı sırada olduğuna kafa yoruyor.
İnsan ister istemez soruyor:
Bu kadar mesele arasında gerçekten konuşulması gereken konu bu mu?
Daha da ilginci…
Düne kadar dava arkadaşlarına hakaret edenler, ilk zorlukta yön değiştirenler, kapıyı çekip gidenler, yıllarca ortalıkta görünmeyenler, görevden alınanlar, ihraç edilenler…
Bugün yeniden keşfedilmiş değerler gibi en ön sıralarda yer bulabiliyor.
Teşkilat hafızasının bunu unutması bekleniyor.
Ama hafıza unutmaz.
Özellikle de bedel ödeyenlerin hafızası…
Kimin zor zamanda yanında durduğunu da bilir, kimin ortalık sakinleşince geri döndüğünü de.
Sayın Genel Başkanımızın, Devlet Bahçeli’nin yıllar önce söylediği;
“Bir kere satan, her zaman satabilir.”
sözü sadece bir siyasi değerlendirme değil, insan karakterine dair önemli bir tespittir.
Çünkü bazı insanlar dava için gelir.
Bazıları ise şartlar uygun olduğunda…
Asıl garip olan ise şudur:
Kendilerinden önce görev yapmış, görevden alınmış ama hâlâ ihraç edilmemiş insanları sürekli hedef tahtasına koyanlar; geçmişte teşkilata sırtını dönmüş isimleri bugün baş köşeye oturtabiliyor.
Demek ki mesele hata değil.
Mesele hatanın sahibidir.
Dün “olmaz” denilenler bugün “olur” olmuşsa, dün eleştirilenler bugün alkışlanıyorsa, değişen ilkeler değilse değişen nedir?
Belki de mesele tam olarak budur.
Bir zamanlar aynı gemiyi terk edenler, bugün limana dönüp kaptanlık anlatıyor.
Bir zamanlar yangın sırasında ilk çıkanlar, bugün itfaiyecilik hatıraları anlatıyor.
Ve en ilginci; yangında kalanlar sorgulanırken, kaçanlar kahraman gibi karşılanıyor.
Oysa makamlar geçicidir.
Protokoller geçicidir.
Fotoğraf kareleri geçicidir.
Kalıcı olan şey insanın sicilidir.
Çünkü gün gelir fotoğraflar solar.
Makamlar değişir.
Alkışlar kesilir.
Geriye sadece şu soru kalır:
Zor zamanda neredeydin?
İşte o sorunun cevabı ne protokol listesindedir ne de kürsüde.
O cevap, insanların hafızasında yazılıdır.
Ve teşkilat hafızasının silgisi yoktur
Dip notumuza gelelim; Siz siz olun, sizi seven insanı üzmeyin. Ahını almayın. Başınıza sarmayın. Hatta direnirken de gülümsemeyi bırakmayın. Rabbim ben ve alayınızın hayatında ki tüm eksiklikleri tez zamanda doldursun. Saygı ve hürmetle büyük küçük demeden alayınızın ellerinden öperim…
“Okuyucular üzülmesin, çünkü; Bozkurtlar dirilecektir.”
Evet unutmadan; Cesaret Bulaşıcıdır…
10 kuruşluk pul ve imza…
