Az önce dünyayı sarsan bu fotoğrafa bakıp bu yazıyı yazdım. Önemli olan fotoğrafın içine bakmak. Ortaya bu yazı çıktı..
Nasıl olmuş bakalım…
O Sadece Bir Penguen mi?
Yoksa dünyaya “kendinize gelin” diye gönderilmiş bir işaret mi?
Elbette bu bir ironi. Ama dönüp baktığımızda, herkes bu fotoğraftan kendine ait bir mesaj çıkardı. Çünkü insan, baktığı her şeyde biraz kendini görür.
Bir penguen, adeta tüm dünyaya ders verdi.
Ya da en azından bizi kendimizle yüzleşmeye zorladı.
O kareye bakan herkes, kendi hayatından bir parça aramaya başladı.
Yalnızlık…
Vefa…
Mutsuzluk…
Sevgisizlik…
Menfaat…
Tükenmişlik…
İsyan, inkâr, bıkkınlık, kimsesizlik…
Kimi başarısızlığı gördü, kimi güvensizliği.
Kimi kibri, kimi aşağılanmayı.
Kimi kötü ilişkileri, kimi kimseye güvenememeyi.
Dedikoduyu, çıkarı, acımasızlığı, berbat bir dünyayı…
Aslında bunların hepsi insana dair kavramlar.
Ama ya bilmediğimiz ya da bildiğimiz hâlde umursamadığımız için, insanlığımızdan yavaş yavaş uzaklaştığımız değerler…
Kendi hayatımızda kaçımız bu değerlere gerçekten sahip çıkıyoruz?
İnsanı ve insana ait olanı korumak yerine, unuttuk.
Büyüğü, küçüğü unuttuk.
Vefayı unuttuk.
Saygıyı, nezaketi, kibar olmayı unuttuk.
Büyüğün küçüğe, küçüğün büyüğe olan saygısını unuttuk.
İşte o penguen, bana göre tam olarak bunları anlattı bize.
Elbette herkes bu kareden farklı bir ders çıkaracak.
Kimin ne anladığını, ne hissettiğini hiçbir zaman bilemeyeceğiz.
Ama şunu biliyorum:
Bir penguen bile bana yazı yazdırdıysa,
Demek ki “penguen deyip geçmemek” gerekiyormuş.
