“Bayram değil, seyran değil (eniştem beni niye öptü)
Abdulkadir Selvi acaba ileriye dönük bir yatırım mı yapıyor?
Bakın neler yazmış Selvi..
Özgür Özel’in doğru hamleleri..
ÖZGÜR Özel iki konuda doğru hamle yaptı.
Ekrem İmamoğlu’nun gözaltına alındığı süreçte mücadeleyi seçti. Bu hamlesi Özgür Özel’i genel başkanlıktan liderliğe yükseltti.
2- CHP Kurultayı’yla ilgili mutlak butlan tartışmasının yaşandığı, İstanbul’a Gürsel Tekin’in atandığı süreçte doğru hamleler yaptı.
Bu süreç Kemal Kılıçdaroğlu ve Gürsel Tekin’i oyundan düşürürken CHP’yi bütünleştirdi, Özgür Özel’in özgül ağırlığını artırdı.
Şimdi gözler 24 Ekim’de mahkemeden çıkacak karara çevrildi. Ancak Özgür Özel, 21 Eylül’de olağanüstü kurultay kartını masaya sürerek siyasi olarak doğru bir hamle daha yaptı. Lider ileriyi gören demektir. Eğer Özgür Özel doğru hamleler yapmasaydı, CHP darma dağınık olurdu.
Pazar günü yapılacak olan kurultaya Kemal Kılıçdaroğlu gidecek mi? Giderse salonda nasıl karşılanacak? Bana gelen bilgiler Kılıçdaroğlu’nun kurultaya katılmayacağı yönünde. Demiş…
Kısa bir bölümü bu..
Sizde şaşkınlık içinde olabilirsiniz biliyorum.
Oysa,
Abdulkadir Selvi gibi iktidara yakınlığıyla bilinen bir isimden, Özgür Özel hakkında bu kadar olumlu ve hatta liderlik vurgusu yapan bir yazı görmek, haliyle insanın aklına “bir mesaj mı veriliyor?” sorusunu getiriyor.
Evet, tam olarak öyle.
*Abdulkadir Selvi*, uzun süredir iktidara yakın çizgide yazan bir gazeteci olarak biliniyor.
Bu yüzden onun CHP gibi bir muhalefet partisine — hele ki liderine — övgü dolu sözler yazması, *şaşırtıcı ve düşündürücü*.
Bu bir taktik mi? Yeni bir denge arayışı mı?
Yoksa sadece “görünürde” bir objektiflik çabası mı?
Kısacası:
*Selvi’nin bu yazısı sadece bir yorum değil, aynı zamanda bir işaret fişeği olabilir.*
Her halükârda bu tarz yazılar, *“tarafsız gazetecilik” ile “siyasete ayarlı gazetecilik”* arasındaki farkı yeniden gündeme getiriyor.
Siyasette ve medyada böyle sürpriz çıkışlar çoğu zaman tesadüf değildir.
Ya bir hazırlığın parçasıdır,
ya da yeni denklemlere “şimdiden pozisyon alma” çabası mı?
Kalemin Gücü, Biat Etmeyen Gazetecide Saklıdır.
Gazetecilik, halk adına soru soran, gerçeği arayan ve doğruyu yazma cesareti gösteren bir meslektir. Ama bugün geldiğimiz noktada birçok gazeteci, ne yazık ki kalemini bağımsız değil; iktidara, muhalefete, patrona ya da bir çıkar grubuna bağlı şekilde kullanıyor.
Oysa gazetecilik; biat ederek değil, dik durarak yapılır.
Kalem, sadece yazmak için değil; *halkın sesi olmak* için tutulur.
Bir gazeteci, kime yakın olursa olsun gerçeği eğip büküyorsa; o artık gazeteci değil, bir propaganda aracıdır.
Toplumun güvenini sarsan da tam olarak budur.
Bugün halk haber okuyunca kuşku duyuyorsa, televizyonu açınca kanalı değiştiriyorsa, sebebi budur.
Çünkü tarafsızlık ilkesini yitiren bir medya, artık gerçekleri yansıtmaz; sadece yönlendirir.
Keşke tüm gazeteciler bağımsız olabilse…
Keşke kalemler sadece vicdanla, halkın çıkarlarıyla hareket etse…
O zaman bu ülkede hem medya, hem demokrasi, hem de halkın sesi çok daha güçlü olurdu.
Gerçek gazetecilik, *taraf olmak değil, adaletli olmaktır.
*Bir gün öyle, ertesi gün bambaşka.*
İnsana gerçekten “Acaba bu insanlardan iki tane mi var?” diye sordurtuyor.
Bir gün eleştiren,
Ertesi gün öven,
Ne dediği belli olmayan,
Nerede durduğu belirsiz…
Bu tutarsızlıklar ya *samimiyetsizlikten*,
ya da *çıkar odaklı duruşlardan* kaynaklanıyor.
Gazeteci dediğin aynı duruşu, aynı ilkeleri her koşulda koruyabilmeli.
Ama bazıları öyle bir kıvrak dönüş yapıyor ki, insan ister istemez şüpheye düşüyor:
*“Aynı kişi mi gerçekten?”*
