SESSİZCE…
Sessizliğe saklandım,
Durdurdum saatleri,
Aheste aheste kendimi dinliyorum
Vakitleri yelkovansız saatlere kurdum
Sonsuza uzanan şiirler yazıyorum
Hey, odamın duvarları hapsedin ruhumu
Hurdaya çıkmış bedenim, et kemik yığını
Her giden ekmiş nefret tohumu
Gurbetlerin içinde özüm,
Sığındım dört duvar arasına..
Yalana sarılmış gerçekler
Görseler hadi iyisin diyecekler..
Nedenler, niçinler geçip gittiler benden
Sessizlik gerçek, cevap yok her soruya
Bu hiçlik pazarında
Sessizce ruhumu satıyorum
Kimse duymasın beni…
Geçilmez levhası astım göğsüme
Hiç bir şey geçmiyor içimden..
Kimsesizliğin kimseleri sarmış ormanı
Salamuraya yatırdım, aşkı sevdayı..
Her şeyi baştan yazıyorum usta
Katıksız tek başıma
Ekmek arası yaptım yaşamı
Sessizce yudumlarken kadehten şarabı..
.
.
_her sessizliğin vardır bir edebi_
.
.
Bekir Birincioğlu
