YARIM YAMALAK YAŞAMAK…
Sözümüz eksik, hayatlarımız yarım, kalbimiz sallanıyor. İçimizde direnmeye hazır hayatlar biçaresiz..
☆☆☆☆☆
Sözümüz hep eksik, cümlelerimiz hep bir kelime geriden geliyor hayata. Tam söyleyecekken yutkunduğumuz, anlatmaya çalışırken yarım bıraktığımız her düşünce, göğsümüzde ağır bir taşa dönüşüyor.
Hayatlarımız kesik çizgilerle çekilmiş resimler gibi; neresinden tutsak elinde kalıyor insanın, tamamlanmaya çalıştıkça daha da parçalanıyor.
İçimizde hâlâ bir yerlerde fırtınalara göğüs germeye, ayakta kalmaya hazır hayatlar, o eski direnç kırıntıları duruyor aslında. Ama ne hazindir ki, hepsi biçaresiz.
Bir adım atacak gücü bulduğumuz an, zemin ayağımızın altından kayıp gidiyor. Kalbimiz, ince bir ipin ucunda, rüzgârın insafına kalmış bir salıncak gibi sarsılıp duruyor. Ne düşebiliyor ne de güvenle durabiliyor bir yerde; sadece sallanıyor, boşlukta unutulmuş bir sızıyla.
Zaman geçiyor sanıyoruz ama geçen sadece takvim Yaprakları. Bizler, o hiç tamamlanamayan hikâyelerin gölgesinde, eksik sözlerimizle ve yarım kalmışlığımızla sessizce bekliyoruz. Unutmak değil bu, pes etmek de değil; sadece içimizdeki o büyük çaresizliğe alışmak, onunla aynı karanlıkta oturmaya razı olmak.
Mr. Biri
(Havadan sudan yazılar)
