ÇAĞIMIZIN HASTALIKLARI…
Günümüz dünyasında teknolojik olarak zirveyi yaşıyor olsak da, ruhsal ve etik anlamda ciddi bir “kuraklık” döneminden geçiyoruz. Modern çağın parıltılı vitrinlerinin ardında; cehaletin, doymayan gözlerin ve yükselen egoların yarattığı karanlık bir tablo var. Bu durum, sadece bireysel bir tercih değil, adeta toplumsal bir salgına dönüşmüş durumda.
Şöyle ki diyerek başlayalım…
Modern Cehalet: Bilginin Değil, Hikmetin Yokluğu….
Eskiden cehalet, bilgiye ulaşamama durumuydu. Bugün ise “her şeyi bildiğini sanma” durumu. İnternet sayesinde her konuda bir fikri olan ama hiçbir konuda derinliği olmayan bir kitle türedi. Bu “akıl yoksunluğu”, muhakeme yeteneğini öldürüyor; insanlar gerçekleri değil, kendi ön yargılarını besleyen yalanları alkışlıyor.
Doymayan Göz ve Aşırı Ego: “Daha Fazlası” Tuzağı….
Tüketim kültürü bize tek bir öğreti sundu: Olduğun kişi yetersiz, sahip oldukların az. Bu öğreti, beraberinde devasa bir egoyu ve asla dolmayan bir iştahı getirdi.
• Ego: Kişiyi kendi dünyasının merkezine koyarken, başkalarını sadece bu merkeze hizmet eden figüranlara dönüştürdü.
• Doymayan Göz: Sahip olduklarımızın tadını çıkarmak yerine, başkalarının sahip olduklarının yasını tutar hale geldik.
Empati Eksikliği ve Vicdan Kararması….
Belki de en tehlikelisi bu: Başkalarının acısına karşı sağırlaşmak. Sosyal medya ekranlarından her gün binlerce dram izliyoruz, ancak bu durum bizi daha duyarlı yapmak yerine duyarsızlaştırıyor.
• Empati, “ben olsaydım” diyebilme yetisidir.
• Vicdan, kimse bakmadığında da doğruyu yapabilme pusulasıdır.
Bu iki mekanizma bozulduğunda, geriye sadece kendi çıkarını gözeten, soğuk ve mekanik bir insan tipi kalıyor. Kendi refahı için başkasının hakkını gasp etmeyi “başarı” veya “uyanıklık” olarak gören bir zihniyet, toplumun temelindeki güven duygusunu kemiriyor.
Bu Karanlıktan Çıkış Mümkün mü?…
Bu saydıklarımızın tek bir panzehiri var: Öze dönüş. Akıl, sadece bilgi depolamak değil; o bilgiyi nezaketle, adaletle ve sağduyuyla harmanlamaktır.
“Dünya herkesin ihtiyacına yetecek kadarını sağlar, ama herkesin hırsına yetecek kadarını değil.” — Gandhi
Nihai olarak; Zenginliği banka hesaplarında değil, karakterimizde; gücü başkalarını ezmekte değil, onlara el uzatmakta aramadığımız sürece bu çağın hastalığı iyileşmeyecektir. Bilgiye ulaşmak kolaydır, ancak irfan sahibi olmak ve vicdanlı kalmak bugün her zamankinden daha büyük bir devrimdir.
Bu gidişatın içinde seni en çok hangi noktanın (örneğin empati eksikliği mi, yoksa bilgi kirliliği mi) daha fazla endişelendirdiğini merak ediyorum?
Mr. Biri
(Havadan sudan yazılar)
Daha Azını Gör
