*”Hançer Siyaseti”*
Ne CHP’ymiş arkadaş! Partiyi yıkmak için içerden dışardan, yukarıdan aşağıya topyekûn bir saldırı başlatıldı. Üstelik sadece rakiplerden değil, en büyük darbeyi de içeriden, yani kendi yol arkadaşlarından yedi. Eski vekilleri, eski genel başkanı, belediye başkanları… Hepsi bu ihanet zincirinin halkası oldular.
Bir de öyle isimler var ki; varlıkları bile belli değilken, CHP kontenjanından seçime girip milletvekili oldular. Sonra dönüp biz CHP’ye muhtaç değiliz dediler. Hani derler ya, “kimden destek aldıysan, hançeri de ondan yersin”, tam da öyle oldu.
En acısı ise; yıllarca önemli görevlerde bulunmuş, makamların kaymağını yemiş olanlar… Şimdi kalkıp “parti ele geçirildi” bahanesiyle, kanal kanal dolaşıp yıllarca ekmek yedikleri partiyi yerden yere vuruyorlar. Madem öyle, neden o zaman mücadele etmediniz? Neden bırakıp kenara çekildiniz? Bu muydu ideolojiniz, inancınız, CHP’li duruşunuz?
Her şeyin menfaatten ibaret olduğu ortaya çıktı. Düşünce, fikir, ideoloji sadece ikinci plandaymış. Bugün geldiğimiz noktada siyaset arenasında, ne onur kaldı ne de ilkeli duruş.
Vatandaştan oy alıp koltuklara oturanlar, bugün o vatandaşın güvenini yerle bir ediyor. Siyaset, hiç bu kadar kirli, hiç bu kadar ilkesiz olmadı. Menfaat varsa siyaset var, yoksa hançer hançeri izliyor.
Ama unutmayın; siyaset tarihi herkesi yazar. Kimin nasıl hatırlandığını, neyle anıldığını zaman gösterecek. Kimi isimler unutulacak, kimileri ise vicdanlara ağır bir yük olarak kalacak.
Yazık… Gerçekten çok yazık…
