Herkes beni otobüsçü olarak bilir ama birazda gazeteciliğim de vardır, TİCARET LİSESİNDE okurken, Rahmetli Edebiyat öğretmenimiz yönetiminde Okulun Ticaretten Yankılar Gazetesi vardı..
RAHMETLİ ALİ Baba Öğretmenimiz bize ödev olarak tatilde gördüklerimizi yaşadığımız ilginç olayları yazmamızı söylerdi yazdıklarımızı düzenleyip Gazetede yayınlardı ve hafta sonu tatillerinde ellerimize makbuz vererek Ticaret Lisesinden mezun olan iş adamlarına, bankalara gönderip reklam toplatırdı..
Ve ben Edirnede yayınlanan Er Meydanı vs bir kaç gazetenin perde arkasında sahibiydim, tüm masrafları ben yapıyordum..
İstanbulda yayınlanan Güle Güle, Ulastırma Dünyası, Taşıma Dünyası isimli sektör gazetelerde 30 seneye yakın her hafta köşe yazıları yazdım, beyanatlar verdim, bir kaç yıl Mersin İmece Gazetesinde her hafta köşe yazıları yazdım..
Edirnede kendi adıma olan Haftalık Edirne Havadis gazetesinde 6 seneden fazla pandemiye kadar haberler ve köşe yazıları yazdım..
Tüm Gazetecilerin Gazeteciler günü kutluyorum ve bende Gazeteciler gününde bir şeyler karalamak için aşağıdaki yazıyı yazıyorum..
İNSANLAR NEYE LAYIKSA ÖYLE İDARE OLUNUR..
Düşünürün biri derki uzun zaman biri bir makamda bir koltukta ısrarla oturmak isterse kalkmamak için direnirse Muhakkak koltuğu pisletmiştir..
Malum Ülkemizde hasbelkader koltuğa oturan siyasetçiler, dernek başkanları oda başkanları fedarasyon başkanları vs vs başkanlar onlarca yıl hatta çeyrek asırdan fazla bir zaman diliminde koltuktan kalkmamak için türlü vaatler türlü tavizler vererek var gücüyle direnirler , asıl suçun en fazlası da koltuktan kaldırmayan böyle eskimiş kişilere oy verenlerdedir..
Aslında böyle yazılar mini etek gibi olmalı yani kısa ve öz, hani ŞAİR demiş ya, kestirmeden gidelim AŞKA VAKTİMİZ DAR işte aynen öyle, farkındayım bu yazım biraz uzun oldu ama malum istisnalar kaideyi bozmaz..
Not, ben para karşılığında hiç yazı yazmadım, kendi gazetemi parayla satmadım..
BU sebeple hiç kimsenin sahibinin sesi olmadım, konu mankenliği yapmadım kapı kulu kurşun asker olmadım..
