Zaman, her derdin devasıdır der ‘ATA’LARIMIZ’ …
Çok doğru söylemişler, sayın büyüklerimiz.
1980 yılı öncesi, terör vardı, kardeş kardeşi vuruyor, sokaklar ellerinde silahlı gençlerle doluydu.
Kim, kimi niye vuruyor diye sorgulayan yoooktu.
Birileri karşıt görüşlü gruplara komünist, diğer grup diğerlerine faşist diye damga vuruyor, sanki birbirleriyle kardeşmiş gibi değil, düşmanmış gibi davranıyorlardı.
Ben devlet memuru polis bir babanın oğluydum.
Vatanını, bayrağını, dinini tanıyan, bir müslüman çocuğu olarak yetiştirdi ailem beni.
Ben de gençlik yıllarımda bu iki gruptan ÜLKÜCÜ HAREKETİ seçtim.
Çün ki vatan sevgisi,millet sevgisi, bayrak sevgisi,kur’an sevgisi içinde büyümüştüm, hala da öyle hayatıma devam ediyorum.
Babam beni, ‘Haram yeme oğlum, rüşvet sakın yeme ve verme, ailene sahip çık, her daim vatanına, bayrağına, dinine karşı çıkanlara karşı dik dur’ diyerek büyüttü beş çocuğunu.
Ben babacığımın yolundan gittim.
Rahmetli babam,polislik mesleğinde ne rüşvet yedi, nede yedirdi, kendi devletin verdiği maaşla çocuklarına baktı ve ailesini geçindirdi, Allah ondan razı olsun.
Her şeyden önce bana çocukluğumdan itibaren dürüstlüğü öğretti, en büyük servet olarak ta bana DÜRÜSTLÜĞÜ bıraktı, öğretti, ruhu şad, mekanı cennet olsun.
Babacığım kendi imkanlarıyla, rahmetli anneciğimin kolundaki bilezikleri satarak , Eyüpsultan’ da bir gecekondu aldığında tüm kardeşler öyle sevinmiştik ki ! artık bizimde bahçeli bir evimiz var diye.
Babam bu gecekonduda, tüm ailesine tek başına baktı, büyüttü, okuttu.
Ablalarımdan ikisi okumadı, bir ablam ,ben ve kardeşim rahmetli Mehmet Aluş o gün ki şartlarda Liseye kadar okuduk ve liseyi bitirdik.
Nereye geleceğim şimdi,
Dinleyin.Biz lisede okurken terör aldı başını gitti, her gün bir arkadaşımızın vurulma haberiyle uyanıyor, bizlerde karşı tarafa misilleme yapıyorduk.
Ne için?
Vatan, millet, Sakarya için eğitildik biz.
Nasıl eğitmişler ve kullanmışlar bizi, aradan yıllar geçtikten sonra anladık, ammaaaa….
…ve eylemlerde ‘NE AMERİKA NE RUSYA NE ÇİN, HER ŞEY TÜRKİYE İÇİN’ diye slogan attırıyorlardı bize.
Gençliğimizi heba ettirdiler bize, ne için?
Bir daha soruyorum ne için?
‘Dönülmez akşamın ufkundayım, vakit çoook geç ‘ şarkısını dinleyerek…
Kendimize geldik elhamdülillah ihtilalden sonra.
Kardeşim 1 Ağustos 1979 yılında annem ve ablamla ile birlikte teravih namazına giderken, hainler , satılmışlar, neye hizmet ettiğini bilmez, ajan militanlar tarafından camiye elli metre kala pusuya düşürülerek şehit edildi.
Ruhu şad, mekanı cennet olsun kardeşimin. Namus için değil, alacak verecek meselesi için değil, menfaat için değil, hasım olduğu için değil, sadece ÜLKÜCÜ olduğu için ŞEHİT edildi.
Vuran hainlerin de, ne için kardeşimi vurduklarından haberleri olduklarını sanmıyorum, onlara da yukarıdan birileri emir vermiş ki , onlar da genç,toylar, ilerisini düşünecek kapasiteleri yok ki.
Kendilerini örgütleri içinde ispatlamaya çalışan dört kendini bilmez serseri olarak görüyorum ben, yani davaları içinde, akılları sıra ön plana çıkıp lider olacaklarını hayal etmişler zavallılar.
Ben kardeşimin vurulduğu yıl askerdeydim. Kardeşim şehit olduğunda Konya’da İlçe Jandarma Komutanlığında görev yapıyordum. Bana komutanlarım kardeşimin vurulduğunu dahi söylemediler. Aradan bir hafta geçtikten sonra, bana durumu anlattılar ve izin verdiler.
Anlayacağınız benim kardeşimin cenazesine katılmama dahi izin vermediler, bu da komutanlarımın ayıbı ve günahı, o komutanları da Allah’a havale ediyorum, yaşıyorlarsa tabi!
Sonuç ne oldu, üçü yakalandı, ikisi serbest kaldı, bir tanesi Ahmet Erhan isimli satılmış, katil o yıllar Askeri Mahkemede yargılandı İDAM’a mahkum edildi.
Babacığım avukat dahi tutamadı, devlet memuru zaten, beş çocuğa bakıyor, nasıl avukat parası versin adamcağız?
Kendi savundu mahkemede kardeşim Mehmet Aluş’u babası olarak…..
…ve Ahmet Erhan isimli terörist, kiralık, satılmış katil İDAM’ a mahkum edildi.
Tam o yıllarda ihtilal oldu.
Bu şahsı savunan avukat kimdi biliyormusunuz?
İnanamazsınız söylersem..!
Çok devrimci idealist, halk savunucusu Deniz Gezmiş diyorsunuz ya! avukatı savundu bu haini.
Tetikçilerden biri olan Ahmet Erhan’ı savunan avukat, İDAM’ı durdurmak için ablamın ağzından sahte mektuplar yazdırarak mahkemeye sundu.
HALKIN GAZETECİSİ KÖŞESİNDE TETİKÇİYİ SAVUNDU.
Daha sürprizlerim bitmedi ne mi oldu?.
Tetikçi Ahmet Erhan’ı gazeteci , yazar, araştırmacı ünlü kalem Uğur Mumcu, Cumhuriyet Gazetesindeki köşesinde, yalan yanlış yazarak savundu, bu mu gerçek gazetecilik sizlere soruyorum.
Hatta o yıllar ‘İDAMI DURDURAN MEKTUP SAHTE’ başlıklı haberle TERCÜMAN GAZETESİ’nde birinci sayfadan haber yapıldı, arşivleri araştırırsanız görürüsünüz.
Demem o’dur ki, o yıllar bile ‘Kimin eli, kimin cebinde’ belli değilmiş.
Nokta…………
O tarihler 1980 ihtilali yeni olmuştu zaten, yazdırdıkları mektuplar da sahte çıktı ama, aradan zaman geçti, idam yerine getirilemedi.
Velhasıl yıllar sonra bu kişiliksiz tetik çi de, aflardan faydalanarak tahliye olduğunu öğrendim.
Şimdi öldü mü ?, sağ mı memleketi Trabzon’da mı yaşıyor bilmiyorum.
Eğer yaşıyorsa, geceleri rahat uyuyor mu?, o masum cana nasıl kıydığının ceremesini yaşıyor ve uykuları kaçıyordur inşallah.
O’ nu da Allah’a havele ettik artık….!
DİYECEĞİM O DUR Kİ, 1980 öncesi ülkemizde oynanan oyunlar tekrar ediliyor.
Kim neyin peşin de BELLİ DEĞİL.
Kim, kime HİZMET EDİYOR belli değil…
UYAN EY HALKIM UYAN, GAFLET İÇİNDEN UYAN…
Buradan başka TÜRKİYE yok, bu vatan parçalanırsa, hiçbirimizin gidecek yeri de yok.
TEK VATANIMIZ TÜRKİYE, hep beraber sahip çıkalım, haksızlıklara karşı da TEK YÜREK karşı duralım derim ben.
Benim geçmişte yaşadığım olaylar ve tecrübem bunları dile getiriyor. Ben den uyarması, gerisini sizler bilirsiniz.
Demem o dur kiiiiii, 1980 öncesi hem ülkücü hareketi, hem de devrimci geçinen gençliği DIŞ GÜÇLER (Başta ABD ve diğer Avrupa ülkeleri kullandı) bir daha TÜRK toplumu olarak bu hataya düşmeyelim diyorum sadece.
ÖLÜM DE VAAAAA DİYORUM..
Bunları niye mi anlattım sizlere…!
Geçmişte yaşadığımız gerçekleri bir daha yaşamamak için.
..Ve bu konuya bağlantılı olarak,alıntı bir yazıyı siz sayın okuyucularımla paylaşmak istiyorum.
Ben gazetecilik mesleğimde, ne devrimciyim diye geçinen,daha sonra yandaş medyada tetikçilik yapan gazeteci ve televizyoncu olarak geçinen nice arkadaşlar gördüm.
Onların devrimciliği sözüm meclisten dışarı ‘CEPLERİNEYMİŞ’, sizin gibi çookk mesleğin adını kullanarak geçinenler var.
Bunları biz biliyoruz, bilmeyenler varsa da arasınlar anlatalım.
Bu mesleği kendine bir görev bilen ‘Basın ilke ve yasalarına uymaya yemin eden’ bir BORÇ bilen basın mensubu arkadaşlara, kardeşlerimize bu ülkenin ihtiyacı var ki ÜLKEMİZ AYDINLIĞA çıksın.
Yoksa YALAMA gazetecilerle bu GEMİ YÜRÜMEZ.
Basın kanununa göre, gazeteci, gazetecilik mesleği dışında ‘BİR İŞ YAPAMAZ’ bir büfe dahi açamaz,
Ama günümüzde kimin ne yaptığı belli değil, ‘YALAYAN’ kazanıyor, bu meslek te ayaklar altına düştü ne yazık ki,
YAZIK bu mesleğin de içine ettiler diyor, kendi haber sitemizde, kendi haberlerimizi hür ve tarafsızca yayınlamanın zevkini çıkartıyoruz artık, bizim gayemiz para kazanmak değil, halkı aydınlatmak, gördüğümüz olumlu veya olumsuz icraatleri kamuoyuyla paylaşıp aydınlatmaktır, yandaş veya birilerine sırtımızı dayamayıp minnet etmediğimiz için kimseye de boynumuz eğik değil Allah’a şükür.
Biz halk için, gerçek haberleri sizlere sunmak için varız.
Bu işi de HOBİ olarak yapıyoruz artık.
BU YAZIYI OKUMANIZI TAVSİYE EDERİM.
xxxxxxxx
FARKINDA OLMASAK BİLE HEPİMİZİN BİR BANKASI VAR….
Her sabah hesabınıza 86.400 dolar yatıran bir banka düşünün. Gün boyu, istediğiniz kadar parayı harcamakta veya harcamamakta serbestsiniz. Parayı dilediğiniz şekilde kullanabilirsiniz.
Oyunun sadece tek bir şartı var: harcamayı başaramadığınız meblağ, ertesi güne devretmez. Akşam hesabınızdan geri çekilir.
Bu paranın hiçbir bölümünü, ne sebeple olursa olsun, saklayamazsınız. Bir önceki günün tutarının tamamını harcamış veya hiçbir bölümünü harcamamış da olsanız, ertesi sabah hesabınızda yine 86.400 dolar bulacaksınız.
Farkında olmasak bile, hepimizin böyle bir bankası var.
Adı: ZAMAN... Her sabah 86.400 saniye hesaba yatıyor ve o gün daha fazlasını asla harcayamıyorsunuz. Kullanamadığınız kısım ise akıp gidiyor ve hesaptan siliniyor. Ertesi güne devretmiyor. Her gün, size yeni bir hesap açılıyor. Her akşam, günün bakiyesi siliniyor.
Eğer günlük hesabınızı kullanmadıysanız, bu zarar sizindir. Geriye dönüş yok. Yarından avans çekmek yok. Bugünü, bugünkü hesaptan yaşamalısınız. Zaman akıp gidiyor, gününüzü anlamlı ve faydalı işlerle değerlendirmeye bakın.
BİR SENE’nin değerini anlayabilmek için, sınıfta kalan bir öğrenciye sorun.
BİR AY’ın değerini anlayabilmek için, prematüre bir bebeği dünyaya getiren anneye sorun.
BİR HAFTA’nın değerini anlayabilmek için, ağır bir ameliyat geçirmiş hastaya sorun
BİR DAKİKA’nın değerini anlayabilmek için, treni henüz kaçırmış bir kişiye sorun.
BİR SANİYE’nin değerini anlayabilmek için, bir kazayı kıl payı atlatmış bir kişiye sorun.
BİR SALİSE’nin değerini anlayabilmek için, olimpiyatlarda gümüş madalya kazanan kişiye sorun.
Şunu unutmayın ki, zaman hiç kimseyi beklemez.
DÜN artık mazi oldu… YARIN ise muamma… BUGÜN ise avuçlarımızın içinde Allahın bize sunmuş olduğu bir armağandır.Kıymetini bilin…
Alıntıdır.
Kalın sağlıcakla sayın okuyucularım, geçmişte yaşadığımız ve günümüzde yaşanan OYUNLARI göz önüne alın ve UYANIN ARTIK, uyanın diyorum sadece…
