Güneş sistemindeki 7. gezegen olan Uranüs’ün, bilim insanlarının daha önce düşündüğü gibi “ölü bir gezegen” olmayabileceği belirlendi. Uranüs, 28 uydusuyla birlikte, bunların 5’i büyük yapıda olan bir gezegendir.
Yeni araştırmalar, Uranüs ile onun beş büyük uydusunda okyanusların ve yaşam için uygun koşulların mevcut olabileceğini göstermekte.
Daha önceki bilgi birikimi, NASA’nın Voyager 2 uzay aracının 40 yıl önce topladığı veriler üzerine inşa edilmişti.
Ancak yapılan son analizler, Voyager’ın verileri topladığı zaman, Uranüs’te güçlü bir güneş fırtınası olduğunu ve bunun gezegenin sisteminin nasıl işlediğini anlamamıza hafif bir engel teşkil ettiğini ortaya koydu.
Uranüs, Güneş sisteminin en soğuk gezegenlerinden biri olarak tanımlanıyor.
Voyager 2’nin Uranüs ile ilgili gönderdiği fotoğraflar 1986 yılına kadar uzanıyor. O dönemde elde edilen görüntüler, Uranüs ve onun beş büyük uydusuna dair bilgi dağarcığımızı genişletmişti.
Ayrıca, bilim insanlarını oldukça şaşırtan Voyager 2’nin bu gezegenlikle ilgili sunduğu ölçüm verileriydi.
Uzay aracının gerçekleştirdiği ölçümler, Uranüs ve uydularının inaktif olduğunu ve yaşam için uygun olmadıklarını ortaya koymuştu. Aynı zamanda, gezegenin manyetik alanı da tuhaf bir biçimde bozulmuş ve basık bir durumdaydı.
Bu manyetik alan, Uranüs’tan ve uydularından kopan gaz ve diğer materyalleri yakalayabiliyordu. Bunun okyanuslardan ya da farklı jeolojik faaliyetlerden kaynaklandığı düşünülse de Voyager 2, bu anlamda hiçbir bulguya ulaşamamış ve gezegenin “ölü” olduğu sonucuna varmıştı.
Uranüs, bu özellikleri nedeniyle Güneş sistemimizdeki diğer gezegenlerden farklı bir konumda bulunuyordu.
Sonuç olarak, yeni analizler, uzun yıllardır süren bu gizemi aydınlatmış durumda. Voyager 2, Uranüs’ü “kötü bir günde” ziyaret etmiş gibi görünüyor.
Yapılan araştırmalara göre, Voyager 2 Uranüs’ü incelediği sırada gezegen, bir güneş fırtınasının etkisi altındaydı ve bu durum manyetik alanın bozuk algılanmasına yol açmıştı.
University College London’dan Dr. William Dunn, 40 yıldır Uranüs hakkındaki düşüncelerimizin yanlış olduğunu vurguluyor:
“Yeni bulgular, Uranüs’teki sistemin, daha önce düşündüğümüzden çok daha ilginç olabileceğini gösteriyor. Yaşam için gerekli koşullara haiz uyduları da olabilir. Yüzeylerinin altında okyanuslar barındırmaları muhtemel.”
Voyager programında çalışan Linda Spilker, Uranüs’e dair verilere genç yaşta tanıklık etmişti ve şu an bu programda çalışmaya devam ediyor. Nature Astronomy dergisinde yayımlanan yeni sonuçların kendisini çok heyecanlandırdığını belirtiyor:
“Sonuçlar son derece etkileyici. Uranüs’te yaşam potansiyelinin varlığını görmek beni oldukça heyecanlandırıyor. Voyager’ın toplanan verileriyle birçok çalışma yapılmış olmasından mutluyum. 1986’da topladığımız verilere yeniden bakıp yeni sonuçlar elde etmek gerçekten heyecan verici.”
Dublin Advanced Studies’den Dr. Affelia Wibisono, ortaya çıkan sonuçları “çok heyecan verici” olarak nitelendiriyor:
“Geçmiş verilere yeniden bakmanın ne denli önemli olduğunu gösteriyor. Zira bazen bu verilerin arkasında gizlenmiş ve keşfedilmeyi bekleyen yeni gerçekler olabiliyor ki bu da uzay keşif misyonlarının geleceğini etkileyebilir.”
NASA, işte bu çerçevede harekete geçmeyi amaçlıyor. Gelecek Uranüs Orbiter ve Probe misyonu, gezegenin işleyişine yeniden göz at
