ABD’nin yeni Başkanı Donald Trump, uluslararası ilişkilerde daha pragmatik bir tutum sergiliyor. Ancak bu yaklaşımın Amerikan dış politikasında köklü bir değişiklik anlamına gelmediği dikkate alınmalı. Zira Trump’ın 2016’daki zaferinin ardından beklenen radikal değişiklikler, gerçekleşmedi.
ABD dış politikasındaki bu sürekliliğin arkasında ‘Amerikan derin devletinin’ Siyonist-Evanjelik lobisi ile olan bağı yatıyor. Ülkenin dış politikası, aşırı derecede bürokratikleşmiş durumda ve herhangi bir değişiklik, pek çok lobinin çıkar dengelerine bağlı olarak gerçekleştirilemiyor.
Başkanın karar alma yetkisi önemli olsa da, dış politika meselelerinde Kongre’nin onayı olmadan
hiçbir adım atılamaz. Bu durum, derin devletin dış politika üzerindeki etkisinin yeni dönemde de devam edeceği anlamına geliyor.
Bu gelişmeler ışığında, Trump’ın dış politikada köklü bir değişiklik yapma olasılığı oldukça düşük. Kongre’de iki büyük partinin de genel çerçevesi içinde konularında bir mutabakat hakim; bu da Rusya ve Çin’in etkisinin azaltılması, NATO’nun varlığının sürdürülmesi ve İsrail’in koşulsuz desteklenmesi gibi politikaları kapsıyor.
***
Bu noktada, Ortadoğu’daki gerilimlerin artacağı bir strateji benimsenmesi bekleniyor. Çünkü Trump, 2024’teki başkanlığa daha önceki dönemden farklı bir bakış açısıyla yaklaşacak. 2016’daki deneyimsiz işadamı, şimdi ise derin devlet ve lobilerin gücünü tecrübe eden bir lider olarak karşımıza çıkıyor.
Seçim kampanyası boyunca izlediği strateji, çevresindeki danışmanlar ve yeni atadığı fanatik siyonist destekçiler gözetildiğinde, Trump’ın ikinci döneminde ‘Filistin meselesini çözme ve bu sayede Türkiye, Rusya, İran ve Çin’i zayıflatma çabasına gideceği düşünülüyor.
Trump, bu amaç doğrultusunda Türkiye’yi kontrole almak için hareket planları geliştirecek. İsrail’in yeni Dışişleri Bakanı Gideon Saar, Erdoğan liderliğindeki Türkiye’nin “Kürt kartı” ile dize getirilmesini hedefliyor. Bu durum, Türkiye’ye yönelik ciddi bir askeri müdahale tehdidi içeriyor. “İsrail bize saldıramaz” diyen yaklaşım ise yanıltıcı olabilir; zira Erdoğan, “Hamas Gazze’de Anadolu’nun savunmasını yapıyor” diyerek durumu sulandırmaya çalışıyor.
***
İsrail’in ABD elçisi Amos Hochstein, saldırı hedeflerini Lübnan, Suriye, Irak, Yemen ve İran olarak sıraladı. Bu durum, ardından Türkiye’nin de hedefe konulabileceği anlamına geliyor ve ciddi bir meydan okuma niteliği taşıyor.
Trump’ın ilk döneminde ABD büyükelçiliğini Kudüs’e taşımış olması, İsrail’in Golan Tepeleri’ni ilhak etmesine onay vermesi ve İbrahim Anlaşmaları’nı zorla kabul ettirmesi, Gazze’deki insanlık dramının zeminini oluşturmuştur. Şimdi de, yeni Ortadoğu projesi doğrultusunda savaş ve kriz dinamiklerini Filistin’den sonra başka bölge ülkelerine yayma hazırlıkları yapılmakta.
Ancak, bu projeyi hayata geçirmek için öncelikle Siyonist-Evanjelik lobinin Erdoğan’ı devirmesi gerekiyor. 15 Temmuz 2016’daki başarısız girişim bunun iyi bir örneğini oluşturuyor. Bu nedenle, geçmişte olduğu gibi, tüm tespit ve eleştirilerini Erdoğan’a yönlendireceklerinden emin olmak gerek.
Çünkü Erdoğan’ı devirmedikçe, Türkiye’nin kontrolünü sağlamakta
