BBC’de yayımlanan bir habere göre, “The Lancet Diabetes & Endocrinology” dergisinde obeziteyle ilgili yayınlanan rapor, dünya genelinde 50’den fazla tıp uzmanı tarafından desteklenmektedir.
Yapılan tahminlere göre, dünyada bir milyardan fazla insan obezite sorunu ile karşı karşıyadır ve bu durum, reçeteli zayıflama ilaçlarına talebin artmasına neden olmaktadır.
Uzmanlar, obezite teşhisinde yalnızca vücut kitle indeksinin (BMI) dikkate alınmaması gerektiğini, hastaların genel sağlık durumunun da göz önünde bulundurulması gerektiğini ifade ediyorlar. Obezite ile ilgili daha doğru ve kapsamlı bir tanıma ihtiyaç olduğunun altını çizmektedirler.
Raporda, obez bireyler ile gelecekte obezite riski taşıyan bireyler arasında bir ayrım yapılmasının önemine vurgu yapılarak, obezite tanımının “yeniden çerçevelenmesi” gerektiği önerilmektedir.
“KLİNİK OBEZİTE” VE “KLİNİK ÖNCESİ OBEZİTE” AYRIMI
Kilosu nedeniyle kronik hastalıklara sahip bireylerin “klinik obezite” olarak tanımlanması gerektiğinin altını çizen uzmanlar, sağlık sorunu bulunmayan bireylerin ise “klinik öncesi obezite” teşhisi ile değerlendirilmesi gerektiğini belirtmektedirler.
Çalışmayı yöneten King’s College London’dan Prof. Dr. Francesco Rubino, obezitenin çeşitlilik gösterdiğini belirterek, bazı bireylerin bu hastalıkla normal bir yaşam sürdürebildiğini, bazıların ise önemli sağlık sorunları nedeniyle hareket güçlüğü çektiğini ifade etmiştir.
“VÜCUT KİTLE İNDEKSİNİ REFERANS ALAN TANIM YETERLİ DEĞİL”
Birçok ülkede obezite, boy ve kilo temel alınarak vücut yağını tahmin eden vücut kitle indeksinin (BMI) 30’un üzerinde olması şeklinde tanımlanmaktadır.
Ancak “Wegovy” ve “Mounjaro” gibi zayıflama ilaçlarına erişim, genellikle bu tanıma uyan hastalarla sınırlıdır.
Raporun bulgularına göre, BMI, hastaların genel sağlık durumu hakkında yeterli bilgi sunmamakta ve kas ile vücut yağını birbirinden ayırt etmemektedir. Ayrıca bel çevresindeki ve organların etrafındaki daha tehlikeli yağları dikkate almamaktadır.
Uzmanlar, kalp rahatsızlığı, nefes darlığı, tip 2 diyabet veya eklem ağrısı gibi obezite kaynaklı belirtilere odaklanan yeni bir modelin benimsenmesini savunuyorlar. Bu durum, obezitenin klinik bir hastalık olarak kabul edilmesi ve ilaç tedavisine ihtiyaç duyduğunu göstermektedir.
Bununla birlikte, “klinik öncesi obezitesi” olan bireylere ilaç ve ameliyat yerine, sağlık sorunları riskini azaltmaya yönelik kilo verme önerileri, danışmanlık ve takip edilmesi gerektiği ifade edilmektedir.
“GEREKSİZ TEDAVİ GÖRENLERİN SAYISI AZALABİLİR”
Rapora göre, ayrıntılı bir tıbbi geçmiş ile bel ve boy oranları veya doğrudan yağ ölçümü, vücut kitle indeksinden daha fazla bilgi sağlamaktadır.
Rapora katkıda bulunan Sydney Üniversitesinden çocuk obezitesi uzmanı Prof. Dr. Louise Baur, bu yeni yaklaşımın obezite sorunuyla mücadele eden yetişkin ve çocukların “daha uygun bakım almasına” olanak tanıyacağını, aşırı teşhis ve gereksiz tedavi gören bireylerin sayısında bir azalma sağlayabileceğini belirtmiştir.
