Bu haber, bazı okuyucuların rahatsız edici bulabileceği olaylar ve tasvirler içermektedir.
Alex, 18 yaşında hastanede uyandığında, zihninde hiçbir anı kalmamıştı. Komaya girmişti ve hayatına dair her şeyi unutmuştu. Ne adı, ne yaşı, ne de geçmişine dair en ufak bir hatıra aklında yoktu.
Ancak bir istisna vardı: İkiz kardeşi Marcus’u tanıyordu.
Genç İngiliz, hayatındaki anıları ve ilişkileri yeniden inşa etmesine yardımcı olan kişi olarak kardeşini gördü.
Ancak 10 yıl sonra, Alex bu oluşturduğu mükemmel geçmişin tamamen sahte olduğunu keşfetti.
Kaza
1982 yılına geri döndüğümüzde, Alex bir motosikletin arkasında yolculuk yaparken bir kaza geçirmişti. Araç devrilip alev aldı ve infilak etti.
O günleri hatırlayarak, “Hastaneye kaldırıldım. Çok sayıda kafa travması geçirdim ve komaya girdim. Doktorlar aileme, komadan çıkma ihtimalimin çok düşük olduğunu söylediler” diyor.
Marcus ise hiç umudunu kaybetmedi.
“Tüm o süre boyunca yanımda kaldı, benimle konuştu, bana müzik dinletti. Bir gün aniden uyandım ve ona ‘Merhaba Marcus’ dedim.”
Alex hastane odasında telaşla hareket eden ve ağlayan bir kadını fark etti.
“Kardeşime bunun kim olduğunu sordum. O da, ‘O anne’ dedi. Tanıyamadım. Kendi adımı bile unutmuştum. Tek bildiğim, odadaki çocuğun benim ikizim olduğu ve adının Marcus olduğuydu.”
Doktorlar, ağır kafa travmalarının ve komadan sonra hafıza kaybının sık görülen bir durum olduğunu belirtiyorlardı.
Ancak Alex’in durumu onları şaşırtıyordu. Çünkü kendi hayatına dair hiçbir şey hatırlamazken, ikizi hakkında her şeyi biliyor gibiydi.
“Bence birçok tek yumurta ikizi, birbirlerinin ne düşündüğünü bilirler. Bu kadar basit” diyor Alex.
Bir yetişkinin bedeninde çocuk
18 yaşındaki Alex, kendini bir yetişkin bedenine sıkışmış bir çocuk gibi hissediyordu.
Dünyayı anlama konusunda zorluk çekiyor, hatta ayakkabı bağlamayı bile yeniden öğrenmesi gerekiyordu.
Marcus, ona sadece günlük hayatında değil, geçmişine dair boşlukları da doldurmakta yardımcı oldu.
Marcus, “Ona yaşadığımız evi göstermek zorundaydım. ‘Burası mutfak. Burası banyo. Bu bizim yatak odamız. Bu senin diş fırçan. Bunlar senin ayakkabıların.’ Tamamen sıfırdan başladık” diye anlatıyor.
Alex’in kafasında birçok soru vardı.
Marcus, “Ben ona sadece normal bir aile olduğumuzu söyledim. Tatilde çekilmiş bir fotoğrafı gösterdim, o da ‘Evet, bu bir aile tatili’ dedi. Daha fazlasını öğrenmek istemiyordu, sadece nereye gittiğimizi, hangi arabaya sahip olduğumuzu bilmek istiyordu” diyor.
Komadan uyanmasının ardından Alex birkaç ay daha hastanede kaldı.
Taburcu olduktan sonra, Marcus sayesinde kendisinin ve annelerinin ilk evliliğinden olduklarını, biyolojik babalarının John Lewis’in ise onlar sadece üç haftalıkken bir trafik kazasında hayatını kaybettiğini öğrendi.
Jill’in, ikinci eşi Jack Dudley’den Oliver ve Amanda adında iki çocuğu daha vardı.
Evine döndüğünde Alex, hayat hikâyesini yeniden inşa etmek için Marcus’a güvenmeye devam etti.
“Kız arkadaşımla tanıştırdı beni. Benim için tamamen yabancı biriydi. Bana iş sahibi olduğunu ve artık ailenin yaşamadığını söyledi. Ben de anlattığı her şeye inandım” diyor Alex.
Sosyal hayatına uyum sağlamasına yardımcı olan Marcus, o günleri şöyle anlatıyor:
“Akşam yemeklerinden önce kiminle karşılaşacağımızı, nasıl bir bağımız olduğunu ve ne zamandır tanıdığımızı anlatıyordu. Alex, insanlarla karşılaşınca her şeyi normalmiş gibi yapıyordu. Sadece sıradan bir 18 yaşındaki gibi olmak istiyordu.”
Hafıza kaybının damgasını taşımak istemiyor, farklı muamele görmekten kaçınıyordu.
Alex, yavaş yavaş yeni hayatının tadını almaya başladı. Yeniden araba kullanmayı öğrendi, iş buldu ve ailesiyle bağ kurmaya başladı. Ancak iki ilişkide zorluk yaşadı.
“Kız arkadaşımla ilişkimi sürdürmeye çalıştım ama yürümedi. Farklı bir insandı ve ben onunla bağ kurmayı anlayamıyordum” diyor Alex.
Bir diğer zorluk ise annesiyleydi.
“Nedense, onunla yüzde 100 bağ kuramayacağımı hissediyordum. Onun annem olduğunu kabul etmek benim için zordu.”
Geçmişin karanlık sırrı
Aile ilişkilerini yeniden kurmak Alex için kolay olmadı.
Üvey babası Jack, oldukça sert bir karakterdi ve evde katı kurallar koymuştu.
“Odaya girdiğinde ayağa kalkardık ve ‘efendim’ derdik. Sadece izin verirse konuşabilirdik” diye anlatıyor Alex. Bir süre sonra bu duruma alıştı.
Marcus, anneleri Jill’i “uzun boylu, yüksek sesli, çok dışa dönük ve çok güzel bir kadın” olarak tanımlıyor.
“Ne zaman bir parti olsa, ilgi odağı oydu. İnsanlar ona doğru çekilirdi.”
Jack, 1990 yılında hayatını kaybetti. Beş yıl sonra Jill de aralarından ayrıldı.
Başta annesiyle bağ kurmakta zorlanan Alex, zamanla ona ısındı ve ölümünün acısı da ağır oldu.
Alex, “Onu 18 yaşında tanıdım, 30 yaşında kaybettim. Onu gerçekten sevdim. Öldüğünde yatağımda ağladım. Ama o anda fark ettim ki başka kimse ağlamıyordu. Onun ölümüne kimse aldırmıyordu. İşte o zaman bazı şeyleri sorgulamaya başladım” diyor.
Şüpheleri giderek arttı.
Annesi aşırı derecede istifçi biriydi. Tavan arasını ve odasını eşyalarla doldurmuştu. Cenazeden sonra Marcus ile birlikte eşyaları ayıklarken “tuhaf şeyler” buldular.
Aralarında, kendilerine gönderilmiş ama hiç verilmemiş hediyeler vardı. Jill’in yatak odasında gizli bir dolap keşfettiler.
“Bir çekmecede, Alex’le benim yaklaşık 10 yaşındayken tamamen çıplak olduğumuz bir fotoğraf bulduk… ama fotoğrafta kafalarımız kesilmişti” diyor Marcus.
Alex, bu duruma şoke olmuştu. Ancak kardeşler, aralarındaki yakınlığa rağmen bu konuyu pek konuşmadılar.
Ayrıca Alex, Marcus ve Oliver’ın terapiye gittiğini fark etti. Kendisi de denemeye karar verdi.
“İlk defa, bana anlatılmayan bir şeyler olduğunu düşündüm.”
‘Gerçeği onlardan öğren’
Alex, kardeşleriyle aynı terapiste gitmeye başladı. Ancak gizlilik nedeniyle kardeşleri hakkında hiçbir bilgi öğrenemedi.
Bir seans sırasında beklenmedik bir tepki verdi.
“Sorduğu bazı sorular içimde bir şeyleri harekete geçirdi. Nedenini bilmeden ağlamaya başladım. Bana, kardeşlerimle konuşup gerçeği onlardan öğrenmem gerektiğini söyledi.”
Alex, eve döndüğünde Marcus’a doğrudan annelerinin kendilerini cinsel olarak istismar ettiğine inandığını söyledi. Marcus’un yüzü birden soldu ve doğruladı.
