Doğuştan rahmi ve vajinası olmayan 20 yaşındaki bir kadına, kendi karın zarından vajina inşa edildi.
Beş binde bir görülen müllerian agenezi anomalisinin bir türü olan Mayer-Rokitansky-Küster-Hauser (MRKH) sendromu hakkında bilgi veren Jinekoloji Onkoloji Uzmanı Doç. Dr. Seda Şahin, “Hastamızın rahmi ve vajinası yoktu, ayrıca böbrek anomalileri de mevcuttu. Bu hastaya laparaskopik yöntemle kendi karın zarından bir vajina yaptık. İki gün sonra taburcu ettik ve şu anda kontrolleri iyi gidiyor. Bu tür sıkıntılar yaşayan hastalar, bunun bir kader olmadığını bilmelidirler” şeklinde konuştu.
Doç. Dr. Şahin, “Bu hasta grubunun en büyük sorunu rahim ve vajinanın olmamasıdır; ancak dış görünüşte herhangi bir anormallik yoktur. Yani göğüs gelişimlerinde ya da dış genital bölgede bir sorun gözlemlenmez. Genellikle ergenlik döneminde adet görememekle karşılaşıyorlar. Bu durumu tespit etmek için görüntüleme yöntemleri kullanılmakta. Tanı çoğu zaman ergenlik döneminde konuluyor çünkü adet görememek ciddi bir problemdir. Bu süreçte hastalar ne yapacaklarını bilemiyor” ifadelerini kullandı.
“KARIN ZARINDAN YAPILAN VAJİNA HASTA İÇİN EN UYUMLUSU”
Doç. Dr. Şahin, hastaların genellikle evlenme dönemlerinde hastaneye başvurduklarını belirterek, “Fonksiyonel bir yaşam sürdürmek için hangi seçenekleri tercih etmeleri gerektiği konusunda bize danışıyorlar. Bu hastalık için üç çeşit ameliyat seçeneği mevcut. Bu işlemi hastanın kendi karın zarını kullanarak, yani kendi peritonunu kullanarak yapıyoruz; çünkü bu dokulardan biri biyo uyumluluğu en yüksek olanıdır. Karın zarından, bağırsağı veya deri grefti kullanarak da vajina oluşturabiliyoruz” dedi.
Şahin, gerçekleştirdikleri ameliyat sayesinde hastaların vajinaya sahip olduğunu belirtti ve laparoskopik yöntemle yapılan vajinanın hasta için en uyumlu seçenek olduğunu vurguladı.
Şahin, sözlerine şöyle devam etti: “Bu hastaların yumurtalıkları bulunduğu için ileride çocuk sahibi olmaları mümkün. Taşıyıcı annelik veya rahim nakli ile çocuk sahibi olmaları sağlanabilir. Ayrıca, evlilik hayatını sürdürebilmeleri için gerekli olan bazı fonksiyonel durumları da bu şekilde sağlamış oluyoruz.”
