İstanbul Eğitim Ve Araştırma Hastanesi Acil Servisi

Esimin istanbulun en turistik yerinde tansiyonu dustu ve bir sureligine bilinci kapandi. Ambulansı aradigimda resmen ambulans gelmemek için uğraştı. 10 dakika benimle telefonda pazarlık yapti kendine gelir gibi şeyler söyledi. Sonra esim yavas yavas kendine geldikten sonra ambulans geldi ve bizi bu hastaneye götürdüler. Esim turkce bilmiyor ve hastane de ingilizce bilen yok. Yanından ayrılmak istemediğimi söylememe rağmen doktorun bakması için kayıt açmam söylendi. Acil den ambulansla giris yapmama rağmen eşimin bilincinin yarı açık olmasına rağmen. Doktoru ne kadar beklediğimizi söylememe bile gerek yok. Herkes kaba saba. Esim üşüdüğünu söylediğinde hastane de battaniye olmadığını söylediler. Daha anlatacak çok şey var ama neyse. Kimsenin bu durum karsisinda birsey yapicagini düşünmüyorum. Allah kimseyi düşürmesin.

Hergün yüzlerce kişinin girdiği hastahanede lavaboyu bulabilirseniz şanslısınız, birkaç tane göstermelik lavabo var oda leş gibi peçete hak getire hastalık kapmadan çıkmanız mümkün gözükmüyor, gerisini yazmıyorum. Üst mevkiler buraları kullanmadığından mı bu özensizlik!

Efor bölümünün hasta bekleme odasını havalandirin bir zahmet, o kadar kötü kokuyor ki durulmuyor.30 kisiyide doldurmuşsunuz içeri nefes alinmiyor.

Yemekhane çalışanları insanlar arasında ayrımcılık yapıyor. Kediye koyulan mamadan daha az yemek koyuyorlar.

MR bölümünde ihtiyaç sahibi insanlar geceyi geçiriyor. Güvenlik yok. Bu insanlara hastane yardımcı olamaz mı.