JAMA Neurology dergisinde yayımlanan bir araştırmada, bilim insanları, Veterans Health Administration (VHA) sistemine kayıtlı 1 milyon 268 bin 599 yaşlı Amerikalı bireye ait verileri detaylı bir şekilde inceledi.
Bu çalışma, yaş, ırk, kalp sağlığı gibi faktörlerin yanı sıra, kırsal ve kentsel yerleşimler arasındaki farkları da göz önünde bulundurarak demansa yönelik bölgesel farklılıkların etkilerini ortaya koydu.
Amerika Birleşik Devletleri Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri (CDC) tarafından belirlenen 10 bölgeye dayanan araştırma sonuçlarına göre, orta Atlantik bölgesi, Pennsylvania ve Maryland gibi alanlar en düşük demans oranlarına sahipken, güneydoğu bölgesi en yüksek oranlarla dikkat çekti.
Verilere göre, ABD’nin güneydoğusunda demans görülme oranı yüzde 25 olarak belirlenirken, kuzeybatıda bu oran yüzde 23, güney bölgelerinde yüzde 18, güneybatıda ise yüzde 13 olarak kaydedildi. Kuzeydoğu bölgesinde ise oran yüzde 7’ye düştü.
Araştırmacılar, bu bulguların yaşanılan bölgenin demans riski üzerinde önemli bir etkisi olduğunu ve çalışmanın bölgesel sağlık planlamalarının gerekliliğini vurguladığını ifade etti. Her bölgenin kendine özgü ihtiyaçlarına yönelik özel halk sağlığı politikalarının geliştirilmesi gerektiği vurgulandı.
Demans, hafıza kaybı, düşünme yeteneklerinde azalma ve problem çözme becerilerinde bozulma gibi belirtilerle günlük yaşamı ciddi şekilde etkileyen bir bilişsel bozukluk olarak tanımlanıyor. En yaygın demans nedeni ise Alzheimer hastalığı olarak öne çıkıyor.
Demansın tetikleyicileri arasında yaş, genetik yatkınlık gibi değiştirilemeyen faktörlerin yanı sıra, yaşam tarzı, alkol tüketimi, kardiyovasküler hastalıklar, işitme ve görme kaybı, depresyon, hava kirliliği ve uyku bozuklukları gibi değiştirilebilir riskler de yer alıyor.
Dünya Sağlık Örgütü’ne (DSÖ) göre, günümüzde dünya genelinde 55 milyondan fazla insan demans hastalığıyla mücadele etmekte ve her yıl yaklaşık 10 milyon yeni demans vakası kaydedilmektedir.
