Fenerbahçe, Galatasaray ile arasındaki puan farkını 8’den 6’ya düşürdükten sonra motivasyonunu artırdı. Ancak bu motivasyonun sağladığı avantajların yanı sıra bazı dezavantajlar da ortaya çıkıyor. Eksikliklerden biri, heyecan ve stresin telaşa dönüşmesi olarak gözlemlendi ve bu durum dünkü maçın ilk yarısında belirgin şekilde hissedildi.
José Mourinho açısından durumu değerlendirdiğimizde, özellikle Hatay ile oynanan maçtan sonra Adana Demirspor karşısında daha yumuşak bir oyun sergileceği düşüncesiyle sık kullandığı oyunculardan ve oyun sisteminden bazı değişiklikler yaptı. Bu değişimle birlikte daha ofansif bir 3’lü savunma tercih edilerek, çift santrfora geçiş yapıldı ve geniş bir puan farkı riski göze alınarak artırılmaya çalışıldı.
Mourinho’nun temel stratejisi, Galatasaray ile oynanacak maça kadar puan farkını minimize etmek ve oradan 3 puan almak üzerine kurgulandı. Bu süreç içerisinde, oyuncu transferleri hakkında düşüncelerini belirtti. Özellikle iki stoper alıp savunmayı güçlendirerek daha riskli bir oyun oynamayı planlıyordu.
Avrupa Ligi’nde Lyon’a karşı sergilediği performansı etkileyen faktörlerden biri, pas oyununda zorlanmalarıydı. Hem Lyon hem de Fenerbahçe, maç öncesi beklentilerine ulaşmış olsa da bu durum oyunun temposunu etkileyen bir unsur oldu. Amrabat ve Fred’in sürekli orta sahada zorlanması, takımın boyunu uzatırken yorgunluk da getirdi.
Bu yorgunluk, Göztepe maçının ilk yarısında belirgin bir şekilde kendini gösterdi. Göztepe, uzun top ve önde baskı uygulayan bir takım olarak Fenerbahçe’ye karşı etkili bir savunma örneği sergiledi ve ilk yarıda fazla pozisyon vermedi.
Lyon maçından çıkılan yorgunluk, Fenerbahçe’nin Göztepe karşısında Fred ve Amrabat’a yeterince destek verememesine yol açtı. Mourinho’nun yaptığı kritik değişiklikle Szymanski’yi sol taraftan çekerek orta sahada sayı artırması, takımın toparlanmasına yardımcı oldu. Bu, sadece savunmanın 4’lüye dönmesinden değil, aynı zamanda orta sahadaki oyuncu sayısının artmasından kaynaklandı. Tadic’in yerine Szymanski’yi yerleştirirken savunma dörtlüsüne geçiş, akıllıca bir hamle olarak değerlendirildi.
İkinci yarının başlarında gelen gol, tribünleri coşturduktan sonra rakibin motivasyonunu düşürdü. Fenerbahçeli oyuncuların motivasyonları önemli ölçüde arttı ve taraftar da oyuna dahil oldu. Maçın son dakikalarında yaşanan ikinci golün ardından uygulanan savunma anlayışı, zorlu bir maçı koruma içgüdüsü doğurdu; bu strateji Okan Buruk’un bir önceki maçı 5’li savunmaya geçişiyle benzerlik gösterdi.
Yönetim ise takımı ve taraftarı birlikte tutma gayreti içerisinde, bu süreçte başarılı olmaya devam ediyor. Fenerbahçe’nin Rams Park’taki maça kadar 2 önemli maçı daha var.
25. haftaya kadar Fenerbahçe’nin 57 puana ulaşacağı tahmin ediliyor ve bu yönde ilerliyorlar.
Öte yandan Galatasaray, Başakşehir ile oynanan kupa maçında önemli bir resim sundu. Galatasaray’ın 12-13 kişilik güçlü bir kadrosu var ve son iki yıldır şampiyonluk yaşamış olmalarının yanı sıra bu yıl Sara ve Osimhen gibi önemli transferler yapıldı. Ancak Icardi’nin yokluğunda forvette yalnız kalan Osimhen, takımdaki bir eksiklik arz ediyor.
Barış ve Yunus’taki düşüş, buna bağlı olarak takım üzerindeki baskının artmasından kaynaklanıyor. Torreira ve Sanchez bir süreliğine zorlansa da toparlandılar. Okan Buruk’un son zamanlarda
